Word story...

- Sir, we’re closing…
Κοίταξε τον μπάρμαν με θολό βλέμμα, στράγγισε και την τελευταία σταγόνα βότκας, και με αργά βήματα κατευθύνθηκε προς την έξοδο της πάμπ. Το ψιλόβροχο διέλυε την λεπτή ομίχλη που σκέπαζε την πόλη. Καμία σχέση με το κλίμα που είχε συνηθίσει στην Ισπανία. Θυμήθηκε τα ηλιόλουστα μεσημέρια, που ξυπόλυτος έτρεχε στην καυτή γη με την σφεντόνα στο χέρι, χτυπώντας χωρίς έλεος όποιο πουλί έκανε το λάθος να κάτσει σε κάποιο δέντρο. Η ώρα ήταν περασμένη. Όλες οι πάμπ θα έκλειναν σε λίγο. Χρειαζόταν όμως απελπισμένα ένα ποτό ακόμα…

- Fuckin’ London weather, μουρμούρισε φτύνοντας και τυλίχτηκε καλά στην καπαρντίνα του. Σκυφτός, με βιαστικά βήματα κατέβηκε την Padenswick Road, έστριψε σε ένα σκοτεινό στενό δίπλα στο Ravenscourt Park και κατευθύνθηκε στο σταθμό του μετρό. Καθώς περνούσε κάτω από την σκοτεινή γέφυρα, ένα πρεζόνι τον πλησίασε. Τον προσπέρασε αδιάφορα και ανέβηκε γρήγορα τις σκάλες. Έπρεπε να κατασιγάσει τα δικά του πάθη. Δεν είχε χρόνο για των άλλων.

Η ατμόσφαιρα στο άδειο βαγόνι ήταν αποπνικτική. Έβγαλε το κεφάλι από το παράθυρο. Ο παγωμένος αέρας έκανε τα μάτια του να τσούζουν. Ξάπλωσε στα άδεια καθίσματα και προσπάθησε να κοιμηθεί για λίγο. Μάταια. Μόλις έκλεισε τα μάτια του, ακούστηκε ένας θόρυβος σαν να πέταγαν χαλίκια στο τζάμι. Πετάχτηκε τρομαγμένος και κοίταξε έξω από το παράθυρο. Μικρά άσπρα χαλίκια έπεφταν από τον ουρανό. Χαλάζι…
- Fuckin’ weather…

Κατέβηκε στο Notting Hill Gate και κατευθύνθηκε στο κλαμπ. Ο πορτιέρης τον κοίταξε δύσπιστα. Δεν είχε άδικο. Το παρουσιαστικό του δεν ήταν ότι καλύτερο : τα βρεμμένα μαλλιά του ήταν κολλημένα στο μέτωπό του, είχε να ξυριστεί μια βδομάδα και η ανάσα του μύριζε αλκοόλ.
- Sorry, we are full…
Έφυγε βρίζοντας. Προσέχοντας να μην τον δουν, έστριψε στο στενάκι που έβγαζε στην πίσω μεριά του μαγαζιού. Θα προσπαθούσε να μπει από την πίσω πόρτα. Το ποτό και το μεσημεριανό burger του είχαν χαλάσει το στομάχι. Ένας θεός ξέρει τι είχε αντί για κιμά. Στηρίχτηκε στον τοίχο και έβγαλε τα σωθικά του. Ένα κουτάβι τον κοίταζε με τα μεγάλα υγρά του μάτια, μη καταλαβαίνοντας γιατί οι άνθρωποι υποφέρουν τόσο χωρίς λόγο.

Ξαφνικά ακούστηκαν ομιλίες. Ένα ζευγάρι μεθυσμένο έβγαινε από μια διπλανή πόρτα. Προσπάθησε να κρυφτεί, ήταν όμως θεοσκότεινα, και όπως ήταν ζαλισμένος σκόνταψε σε κάτι κούτες και σωριάστηκε. Το ζευγάρι ούτε που τον πρόσεξε. Συνέχισε παραπατώντας και βγήκε στον κεντρικό. Όλα γύριζαν, το κρύο ήταν αφόρητο κι εκείνος ανίκανος να σηκωθεί. Έκλεισε τα μάτια.

(Μετά απο πρόσκληση του coperty... Οι λέξεις μου ήταν: σφεντόνα, Ισπανία, κιμάς, βότκα, χαλάζι. Όχι απάντησε μου ειλικρινά: τις σκεφτόσουν πολλή ώρα? Τι μπορούσα να γράψω με τον κιμά??? Έλεος... Οι προσκλήσεις θα γίνουν άλλη μέρα. Η ώρα είναι 2.00 και κάτι μου λέει ότι αν σκεφτώ τώρα λέξεις για την amelaco θα έχω ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα το πρωί...)

Update: πρόσκληση προς amelaco. Οι λέξεις σου είναι: ψωμι, καμηλοπαρδαλη, Μοσχα, φιόγκος, λαπτοπ. καλή τύχη...