Υπάρχει ελπίδα...

Στις αρχες Ιανουαρίου, εδωσα εξετάσεις για μια έκτακτη ορχήστρα που θα συνόδευε τα μπαλέτα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Αρχικά δεν ήθελα καν να δωσω, πρώτον γιατί δεν περίμενα ότι θα με πάρουν, και δεύτερον γιατί ήξερα ότι θα ήταν για ένα μηνα μόνο, κι εμένα ο στόχος μου ήταν - και είναι- να συγκεντρώσω κάποια χρήματα για να φύγω τον Σεπτέμβριο για Λονδίνο. Μετά απο πιέσεις γονιών και φίλων έδωσα.

Ευτυχως διαψευστηκα...


Είχα ξαναπαίξει σε ορχήστρες και το μόνο που είχα βρεί ήταν ψήγματα ελπίδας για ένα καλύτερο μέλλον, όσον αφορά την μουσική στη χωρα μας. Πολλή γκρίνια, δημοσίους υπαλλήλους, συνδικαλισμό (με την κακή έννοια), και γενικά συμπεριφορές που δεν ταιριάζουν σε ανθρώπους που είχαν την τύχει να κάνουν το χόμπι τους επάγγελμα και που θα έπρεπε να κάνουν τέχνη. Οι συνάδελφοι ίσως με βρίσκουν ρομαντική -και ίσως έχουν δίκιο- αλλά έτσι θα σκέφτομαι και θα προσπαθώ να ενεργω, σε πείσμα όσων χαλάνε μια τόσο όμορφη ενασχόληση όπως η μουσική.

Όλως παραδόξως, στην ορχήστρα των μπαλέτων δεν γνώριζα κανέναν απο τους περίπου 40 μουσικούς. Και λέω "παραδόξως" γιατί, δυστυχως ή ευτυχως, ο μουσικός κύκλος στην Ελλάδα είναι πολύ μικρός. Ο μαέστρος, ένας Αυστραλός κυριούλης, με απίστευτο χιούμορ και ευγένεια, που με τόση καλοσύνη και τέτοιο χαμόγελο μπορούσε να πάρει την θέση του Αι - Βασίλη, έκανε τις πρόβες να περνούν όχι μονο αγόγγυστα αλλά με πολύ κέφι.

Δουλεύαμε όπως όλα τα θέατρα: κάθε βράδυ παράσταση, εκτός Δευτέρας. Κάθε βράδυ βάδιζα προς το Ακροπόλ, και έβλεπα ανθρώπους χαμογελαστούς, ντυμένους με τα καλά τους, που έρχονταν να διασκεδάσουν. Έρχονταν να τους διασκεδάσουμε... Ναι, αυτή είναι η δουλειά μου. Να κάνω τον κόσμο να χαμογελάει.

Όπου και να γύρναγα το βλέμμα μου έβλεπα ανθρώπους νέους, με ζωντάνια, υγιείς (σωματικά και πνευματικά...), με πολλή όρεξη για δουλειά, με αγάπη γι αυτό που κάνανε, χωρίς τις γκρίνιες και την ιδιοτέλεια που χαλάνε τις σχέσεις μας. Ανθρώπους πραγματικά όμορφους...

Να τι έβλεπα...

Caravaggio

Young boy peeling an apple

The penitent Mary Magdalene

The musicians

The gamblers

The fortune teller

The flagellation of Christ

The cardsharps

Supper at Emmaus

Sleeping cupid

Samson and Delilah

Narcissus

Madonna and child with serpent

Judith and Holofernes

Deposition

Calvary

Basket with fruits

Bacchus

Adoration of the shepherds

Αναλύοντας την Viola (5 πράγματα για μένα)

Κατ' αρχάς να ευχαριστήσω πολύ τον Odyssea-traveller για την πρόσκληση. Λίγο δύσκολο το εγχειρημα, γιατί το blog δεν το έφτιαξα για να λέω τις σκέψεις μου, αλλά μου το έφτιαξαν (με δημοκρατικές διαδικασίες...)

1. Όπως οι περισσότεροι καταλαβαίνουν απο τον τίτλο του blog, ασχολούμαι με την μουσική. Αλλά όχι δεν παίζω βιόλα, αλλά βιολί. (τώρα το πώς καταλήξαμε στο elviola είναι μεγάλη ιστορία και έχει να κάνει με τις δημοκρατικές διαδικασίες που έλεγα πριν...)

2. Άσχετα με το τι πιστεύει ο περισσοτερος κόσμος που με γνωρίζει (όπως ανακάλυψε σήμερα κι η (A)meli melo), είμαι βαθιά καταθλιπτικό άτομο, εξ' ού και το αφιέρωμα στον Καρυωτάκη (παλιό post). Όχι σε σημείο αυτοκτονίας βέβαια, αλλά αρκετά ώστε να κάνω τη ζωή μου δύσκολη...

3. Έχω φοβους γύρω απο το θέμα του θανάτου (περίεργο,ε?), τόσο τον δικό μου όσο και της οικογένειάς μου. Όσον αφορά τον δικό μου, δεν φοβάμαι το συγκεκριμένο γεγονός, αλλά τις συνθήκες. Δεν μπορώ να πώ περισσότερα...

4. Γενικώς είμαι άτομο εγωιστικό. Η εικόνα που δείχνω προς τα έξω όμως δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Έχω την τάση να κρύβω τις αδυναμίες μου, αντί να προσπαθώ να βελτιωθώ, με αποτέλεσμα να καταπιέζομαι, και να πνίγομαι στον κόσμο που έχω φτιάξει για μένα.

5. Ενώ κάνω αρκετά αυστηρή κριτική στους γύρω μου, έχω το καλό ότι αυτοσαρκάζομαι πολύ, και κάπως έτσι βρίσκεται η ισορροπία (με λίγα λόγια, κάπως έτσι γλιτώνω το ξύλο...)


Αυτά τα λίγα από εμένα. Δεν τα πήγα και άσχημα για πρώτη εξομολόγηση στο blog. Έχω να προτείνω το εξής. Μιάς που ξεκίνησε τέτοιο παιχνίδι, μπορούμε να το επεκτείνουμε. Καλώ λοιπόν τον ioannisk και τον odyssea να λάβουν μέρος σε ένα δεύτερο γύρο, όπου θα γράφουμε 5 πράγματα που θα θέλαμε να ισχύουν για εμάς, αλλά δυστυχώς... Όσον αφορά για το πρώτο μέρος του παιχνιδιού, καλώ την (A)meli melo και την Μια Χαρούλα! ....One joy?

Καλή συνέχεια!!!

"Ταραγμένος" αλλά μαθηματικά τέλειος ο Βαν Γκόγκ

Οι λάτρεις του έργου του Βαν Φκόγκ ανά τον κόσμο έχουν πλέον έναν ακόμη λόγο γαι να θαυμάζουν τόσο το ταλέντο του σπουδαίου Ολλανδού καλλιτέχνη όσο και έναν απο τους πιο δημοφιλείς πίνακές του, την "Έναστρη νύχτα". Οι χαοτικές δίνες που χαρακτηρίζουν τα αριστουργήματα του βαν Γκόγκ, ακολουθούν με ακρίβεια τις μαθηματικές περιγραφές των αναταράξεων σε ρευστά υλικά, όπως των στροβιλισμών του νερού σε ένα ταραγμένο ρυάκι ή των πραγματικών ανεμοστροβίλων, διαπιστώνουν έκπληκτοι οι φυσικοί, αποδεικνύοντας ότι οι ταραγμένοι ουρανοί του Βαν Γκόγκ είναι μαθηματικά τέλειοι. Το παράξενο μάλιστα έιναι ότι η στατιστική υπογραφή της δυναμικής των ρευστών ανιχνεύεται μόνο στους πίνακες που ζωγράφισε η διαταραγμένη μεγαλοφυία όταν ήταν πνευματικά ασταθής, και όχι στην "ήρεμη" περίοδο της ζωής του, όταν ακολουθούσε φαρμακευτική αγωγή για τις κρίσεις του.

Πρόκειται για ένα ακόμα παράδειγμα καλλιτέχνη που εντελώς διαισθητικά είχε αντιληφθεί τη δυναμική των φυσικών φαινομένων.

"Ταραγμένο" είναι το βασικό επίθερο που χρησιμοποιείται για να περιγράψει το έργο του Βαν Γκόγκ" σχολιάζει ο φυσικός Χοσέ Λουί Αραγκόν, επικεφαλής των ερευνητών στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού. "Προσπαθήσαμε αυτό να το ποσοστικοποιήσουμε" εξηγεί. Η ανάλυση των πινάκων στον υπολογιστή αποκάλυψε ένα μοτίβο φωτεινών και σκοτεινών περιοχών που ακολουθούν τις εξισώσεις του Αντρέι Κολμογκόροφ, του Σοβιετικού επιστήμονο, που τη Δεκαετία του 1940 κατάφερε να περιγράψει, έστω κα εν μέρει, τη δυναμική του στροβιλισμού των ρευστών.

Οι ταραγμένοι ουρανοί στην "Έναστρη νύχτα" (1889) και στο "Δρόμο με κυπαρίσσι και άστρο" (1890), μεταξύ άλλων, παρουσιάζουν την λεγόμενη "κλιμάκωση Κολμογκόροφ", εξισώσεις που δίνουν την πιθανότητα δύο οποιοδήποτε σημεία του ρευστού να έχουν μια δεδομένη διαφορά ταχύτητας.

Οι πίνακες αυτοί ζωγραφίστηκαν λίγο προτού ο Βαν Γκόγκ αυτοκτονήσει σε ηλικία 37 ετών. Την περίοδο εκείνη ο ζωγράφος υπέφερε απο ψυχωτικά επεισόδια, παραισθήσεις και επεισόδια απώλειας της συνείδησης, πιθανώς συμπτώματα επιληψίας. Αντίθετα, μετά τον ακρωτηριασμό του αφτιού του από τον ίδιο, ο Βαν Γκόγκ φαίνεται ότι είχε χάσει την μαθηματική του ακρίβεια, όπως δείχνουν, γαι παράδειγμα, οι αυτοπροσωπογραφιες του 1888. Την περίοδο εκείνη ο καλλιτέχνης βρισκόταν σε κατάσταση "απόλυτης ηρεμίας", λόγω του βρωμιούχου καλίου που του χορηγήθηκε. "Πιστεύουμε ότι ο Βαν Γκόγκ είχε μια μοναδική ικανότητα να απεικονίζει αναταράξεις σε περιόδους παρατεταμένης ψυχωτικής αναστάτωσης" σχολιάζει ο Αραγκόν.

Οι ερευνητές εξέτασαν έργα και άλλων ζωγράφων, αναζητώντας τη στατιστική υπογραφή του Κολμογκόροφ, όμως η διαισθητική ικανότητα του Βαν Γκόγκ φαίνεται ότι ήταν μοναδική. Όσο μοναδικός ήταν και ο τρόπος που ζωγράφιζε, θα προσθέταμε εμείς...


Άρθρο από την City press, Δευτέρα 17 Ιουλίου 2006- Πρόσωπα στον Κόσμο

Bosch

The tree of the knowledge of good and evil

The ship of the fools

The creation of the world

The ascent of the blessed

The adoration of the Magi- King Balthasar

St. John the Baptist in meditation

Table top of the seven deadly sins and the four last things

Greed

Christ crowned with thorns

An angel with a soul at the edge of hell